اصیلا وردک، فعال حقوق زنان افغان، میگوید زنانی که پیش از این به عنوان پیلوت، داکتر، انجنیر و افسر پولیس کار میکردند، اکنون به دلیل محدودیتها برای تأمین نیازهای زندگی به خیاطی و قالینبافی روی آوردهاند.
او این وضعیت را یک واقعیت دردناک برای زنان افغان توصیف کرده و از جامعه جهانی خواسته است در برابر حقوق زنان افغان سکوت نکند.
به گفته او، محدودیتهای اعمالشده بر آموزش و کار زنان، هزاران زن متخصص و دارای تحصیلات عالی را از وظایفشان محروم ساخته است. در دوره نظام جمهوری، تنها در نیروی هوایی صدها نیروی زن فعالیت داشتند و همچنین در بخشهای صحت، انجینری، آموزش و سایر عرصهها زنان متخصص زیادی فعال بودند.
اکنون به دلیل این محدودیتها، بسیاری از زنان در خانهها ماندهاند و شماری از آنان با مشکلات شدید اقتصادی و اجتماعی روبهرو هستند.
در همین حال، کمبود داکتران و کارکنان صحی زن در مراکز صحی کشور نگرانیها را افزایش داده است. بسیاری از خانوادهها میگویند نبود متخصصان زن، دسترسی زنان به خدمات صحی را دشوار ساخته است.
دفتر هماهنگی کمکهای بشری سازمان ملل متحد (اوچا) نیز گفته است که در افغانستان از هر ۱۰۰ هزار ولادت، حدود ۶۰۰ مادر هنگام زایمان به دلیل نبود خدمات صحی مناسب و کمبود داکتران زن جان خود را از دست میدهند.
نویسنده:سعید سمیر
