دسترسی تنها ۴۰ تا ۴۲ درصد افغانها به برق؛ مناطق روستایی همچنان محروم.
برنامه توسعه سازمان ملل متحد روز یکشنبه، اول سنبله، اعلام کرد که تنها ۴۰ تا ۴۲ درصد جمعیت افغانستان به شبکه سراسری برق دسترسی دارند. بر اساس این گزارش، نزدیک به ۹۰ درصد این دسترسی در مناطق شهری متمرکز است و بخش بزرگی از جوامع روستایی همچنان از دسترسی پایدار به برق محروماند.
این نهاد سازمان ملل متحد گفته است که دسترسی محدود به برق پایدار همچنان یکی از بزرگترین چالشها در افغانستان به شمار میرود. به گفته این نهاد، کمبود و ناپایداری برق بر بخشهای صحی و آموزشی، معیشت خانوادهها، فعالیتهای اقتصادی و روند رشد اقتصاد محلی تأثیر منفی گذاشته است.
برنامه توسعه سازمان ملل متحد با اشاره به دشواری گسترش شبکه برق به مناطق دوردست و کمجمعیت، استفاده از منابع انرژی تجدیدپذیر غیرمتمرکز را یکی از راهکارهای عملی برای تأمین برق در این مناطق دانسته است. این رویکرد میتواند بدون وابستگی کامل به شبکه سراسری، برق مورد نیاز جوامع محلی را فراهم کند.
این نهاد در سالهای اخیر با نصب پنلهای خورشیدی و باتریهای ذخیره برق در مکاتب، مراکز صحی و بازارهای زنان، برای تداوم ارائه خدمات اساسی و فعالیتهای اقتصادی تلاش کرده است. این تجهیزات در زمان قطع برق میتوانند بخشی از نیازهای ضروری این مراکز را تأمین کنند.
با وجود وعدههای طالبان در سالهای گذشته برای افزایش تولید برق داخلی و توسعه پروژههای انرژی، افغانستان همچنان بخش عمده برق مورد نیاز خود را از کشورهای همسایه وارد میکند. اوزبیکستان، تاجیکستان و ترکمنستان از مهمترین تأمینکنندگان برق وارداتی افغانستان هستند.
وابستگی به برق وارداتی، ظرفیت محدود تولید داخلی و نبود یک شبکه منظم و سراسری برق، از عوامل اصلی ناپایداری عرضه برق در افغانستان عنوان شدهاند. این وضعیت بهویژه در مناطق روستایی، جایی که دسترسی به شبکه برق بسیار محدود است، مشکلات بیشتری برای مردم ایجاد کرده است.
برنامه توسعه سازمان ملل متحد تأکید کرده است که گسترش راهکارهای انرژی تجدیدپذیر، بهویژه سامانههای خورشیدی غیرمتمرکز، میتواند در بهبود دسترسی جوامع محروم به برق و تقویت خدمات اساسی و فعالیتهای اقتصادی در افغانستان نقش مهمی داشته باشد.
نویسنده:سلیمه آریایی
