استاد عبدالله عاطفی، تاریخنویس نامدار، ادیب افغان و معاون پیشین وزارت اطلاعات و فرهنگ افغانستان، پنج سال پس از کشتهشدنش بار دیگر از سوی نویسندگان افغان و فعالان فرهنگی با احترام یاد شد.
داوود ارین، نویسنده افغان و فعال مدنی، به مناسبت پنجمین سالگرد درگذشت او نوشته است که استاد عاطفی زندگی خود را وقف خدمت به علم، تاریخ و فرهنگ کرده بود و تا آخرین لحظات حیاتاش علاقه ویژهای به کتاب و دانش داشت.
بر بنیاد معلومات ارین، عبدالله عاطفی حدود هفتاد سال پیش در روستایی از مربوطات ولسوالی چوره ولایت ارزگان به دنیا آمده بود. او تحصیلات لیسانس خود را در رشته اقتصاد در اوکراین به پایان رسانده بود و دو مدرک ماستری نیز در بخشهای زیربناهای برقی و مدیریت تجارت به دست آورده بود.
او پس از سقوط حکومت داکتر نجیبالله سالها را در خارج از کشور سپری کرد، اما در سال ۲۰۰۱ دوباره به وطن بازگشت. عاطفی در روستای خود فعالیتهای آموزشی، باغداری و تربیت جوانان را آغاز کرد و برای گسترش آموزش، یک انستیتوت تعلیمی و کتابخانه شخصی نیز ایجاد کرده بود.
به گفته داوود ارین، استاد عاطفی اثر تاریخی سهجلدی با عنوان «سلطانان شرق، لرغوني پښتانه عبریان» و شمار زیادی از نوشتههای ادبی را از خود به جا گذاشته است که از آثار مهم در زمینه تاریخ و فرهنگ افغانستان به شمار میروند.
ارین همچنین از روز کشتهشدن او یاد کرده و نوشته است که وقتی پنج سال پیش افراد مسلح وارد خانه استاد عاطفی شدند، آخرین سخن او این بود: «من با شما میروم، اما به کتابهایم دست نزنید.» به گفته او، عاطفی پس از آن در برابر خانهاش کشته شد.
گفتنی است عبدالله عاطفی در چهارم آگست سال ۲۰۲۱ در خانهاش در ولسوالی چوره ولایت ارزگان کشته شد. در آن زمان مقامهای محلی ارزگان طالبان را مسئول این رویداد دانسته بودند، اما طالبان این ادعا را رد کرده بودند.
نویسنده:سعید سمیر
