۱۸ جولای، روز جهانی نلسون ماندلا، یادآور زندگی و میراث یکی از برجستهترین چهرههای تاریخ معاصر جهان است. مردی که ۲۷ سال از عمر خود را در زندان سپری کرد و پس از آزادی، مسیر آشتی، عدالت و همزیستی را به جای انتقام برگزید و به نمادی جهانی در دفاع از حقوق بشر تبدیل شد.
نلسون ماندلا، رهبر مبارزه با نظام آپارتاید در آفریقای جنوبی، بخش بزرگی از زندگی خود را صرف مقابله با تبعیض نژادی و تلاش برای دستیابی به آزادی و برابری کرد. او در سال ۱۹۶۴ به حبس ابد محکوم شد و ۲۷ سال را در زندان گذراند، اما در تمام این سالها از آرمانهای خود دست نکشید.
ماندلا پس از آزادی در سال ۱۹۹۰، رویکرد گفتوگو، آشتی ملی و همبستگی اجتماعی را در پیش گرفت. این روند به پایان نظام آپارتاید انجامید و در سال ۱۹۹۴، او به عنوان نخستین رئیسجمهور سیاهپوست آفریقای جنوبی انتخاب شد و هدایت این کشور را بر عهده گرفت.
سازمان ملل متحد در پاسداشت نقش تاریخی نلسون ماندلا در ترویج آزادی، حقوق بشر، صلح و عدالت، ۱۸ جولای، همزمان با سالروز تولد او، را «روز جهانی نلسون ماندلا» نامگذاری کرده است. این مناسبت هر سال در کشورهای مختلف جهان گرامی داشته میشود.
روز جهانی نلسون ماندلا فرصتی برای یادآوری ارزشهایی است که او در طول زندگی برای تحقق آنها تلاش کرد؛ ارزشهایی همچون برابری، کرامت انسانی، مدارا و عدالت که همچنان الهامبخش میلیونها نفر در سراسر جهان به شمار میروند.
ماندلا در سال ۱۹۹۳ جایزه صلح نوبل را دریافت کرد و سخنان او همچنان در حافظه جهانیان ماندگار است. یکی از شناختهشدهترین جملههای او چنین است: «بزرگترین افتخار در زندگی، هرگز زمین نخوردن نیست، بلکه هر بار پس از سقوط، دوباره برخاستن است.»
امروز، میراث نلسون ماندلا فراتر از مرزهای آفریقای جنوبی، به عنوان نمادی از مقاومت، بخشش، عدالت و امید شناخته میشود و روز جهانی او فرصتی برای پاسداشت این ارزشهای انسانی و جهانی به شمار میآید.
نویسنده:سلیمه آریایی
